Er zit geen woord Chinees bij


Een shqip-holandisht / holandisht-shqip woordenboek rijker verlaat ik mijn eerste taalles Albanees. Tongtwisten over de ç, dh, ll, q, th, xh en zh, tellen, de dagen van de week en de maanden van het jaar. Daar ging zo drie uur mee heen. En ik kan je vertellen, er zit geen woord Chinees bij.

Al moet ik wel zeggen dat het helpt dat ik 17 jaar geleden het Mandarijn heb geleerd met net zulke ingewikkelde ts en zh en sh en x en q klanken, en daar kwamen dan ook de tonen nog bij. Ik herinner me dat Chinezen altijd zeiden dat ik zo standaard Chinees sprak (dat is een compliment, geen verwijt van gebrek aan creativiteit :-)). Ik stond een keer in de lift en er stapte een man in. Ik knikte hem vriendelijk toe zonder iets te zeggen, waarop hij zei: “Wat is jouw Chinees goed!” Ik schoot in de lach en zei, natuurlijk in het Chinees: “Hoe weet je dat nou, ik heb nog niks gezegd!” “Zie je wel”, was zijn reactie.

Of ik ooit zwijgend Albanees zal kunnen spreken is maar de vraag. Het voelde wel goed om aan het eind van de les mijn lerares de som 13.453 – 500 = ? op te kunnen geven in het Albanees en te weten dat december op het getal 10 is gebaseerd en niet op 12. Voorlopig gebruik ik voor  “Jam i bindur se do të mesosh gjuhën shqipe shumë shpejt!” nog even Google Translate, ook al staat er dat ik ongetwijfeld snel Albanees zal leren.